Feeds:
Posts
Comments

a bit thrifty…


This slideshow requires JavaScript.

One of the things I like best about (natural) dyeing and eco printing on fabrics is that you can make a unique garment out of something old. This linen blouse  for instance  cost me practically nothing, but with some euca leaves, a tin can and a bit of iron water it became something new. I was a bit lazey with the scouring and mordanting this time. I only let it soak for about a week in soy milk and washing soda. I left the bundle for a few days outside and washed and  rinsed it immediately after opening. Much of the grey was washed out, but I like these faded colours anyway…

Deze linnen blouse heeft door eco print met eucalyptusblad en ijzerwater een metamorfose ondergaan. Voor een prikje op de kop getikt en nu een uniek kledingstuk: dat is de uitdaging en  iedere keer is de beloning weer een verrassing. Ik was een beetje te lui met het voorbewerken van de stof. Ik heb de blouse alleen een week in water met sojamelk laten weken. Na het sudderen op een roestig tinnen blik en een scheutje ijzerwater aan het einde nog vier dagen laten rusten: toen kon ik niet langer wachten. Omdat ik hem meteen heb gewassen en misschien ook door de korte voorbeits is veel van de donkere kleur verdwenen, maar ook zo vind ik hem mooi….


This slideshow requires JavaScript.

Last time I wrote about my adventure with avocado skins and showed you my cotton blouse that I dyed with it. At the same time I dyed a silk scarf that I bound off Shibori style. The result was a bit boring, so yesteray I tried to add some interest by giving it an eco print detail in the areas that I had not taken the dye. I picked some cotinus leaves, dipped them in ironwater and put them on. The rusty tin that I rolled it in gave it the greys. The leaves gave off some of their own colour and in part acted as resists, so that you only see their outline.

Tegelijk met de katoenen bouse die ik verfde met avocado schillen had ik ook een zijden sjaal meegeverfd. Omdat ik hem gedeeltelijk had afgedekt, ontstonden er lichte vlakken waar de verf niet doorgedrongen was. Het resultaat was een beetje saai, dus gisteren heb ik hem nog met cotinus bladen in eco print een oppepper gegeven. Omdat ik hem opgerold had op een roestig conservenblik ontstonden er grijze kleuren van het ijzeroxide en kreeg ik zo de contour van het blad. De cotimusbladen hebben op andere plekken weer  iets van hun eigen kleur afgegeven. Zo is een saaie sjaal toch een stuk interessanter geworden.

dyeing with avocado skins


Finally I had eaten enough avocados ( the dark ones and thank you neighbours for helping me), so that I could dye this cotton blouse that I bought for very little money in our local church thrift shop. After a good hot cycle  in the machine, scouring with soda ash and mordanting it with aluminium acetate, I presoaked it for a couple of days in water with soy milk and washing soda. Then prepared the dye bath by letting the cut and presoaked avocado skins simmer for about an hour. I ombre dyed the shirt by lifting  it from the dyebath little by little, so that I got a nice gradation in colour depth.

Eindelijk had ik genoeg avocados gegeten ( ook de buren hielpen een handje mee), dat ik er een verfbad van kon maken. Deze katoenen blouse kocht ik voor een luttel bedrag in de kringloopwinkel hier dichtbij. De zuiveren katoenen witte blouse kreeg eerst een hete wasbeurt in de machine, daarna werd ze nog gekookt met soda ash, voordat ik ze kon voorbeitsen met aluminiumacetaat. Daarna heeft ze ook nog een tijdje staan weken in water met soyamelk en soda om de proteinen op peil te krijgen voor het plantaardige verfbad. De fijngemaakte avocadoschillen liet ik een uur sudderen en daarna kon de blouse in het gezeefde verfbad. Omdat ik gaandeweg de blouse steeds verder uit het verfbad tilde, kreeg ik deze mooie ombre kleur. Ook als is het een langzaam proces, toch geeft het juist daardoor veel voldoening als je het uiteindelijke resultaat ziet.

This slideshow requires JavaScript.

loose weave


This slideshow requires JavaScript.

Most of the time you take for granted that everything is going well: your loved ones are in good health, kids doing fine at school etc. It is only when you hear of someone in your family who is not so lucky that you realize your good fortune. My second woven scarf has traveled to Limburg, to my sister-in-law, to let her know we think of her. I used thick and thin cotton and linen yarns, which resulted in a very loose weave.

Meestal sta je er niet bij stil dat het niet zo vanzelfsprekend is dat alles voor de wind gaat. Iedereen is gezond en de kinderen doen het goed op school. Pas als het minder gaat, of je hoort uit je naaste omgeving dat iemand het moeilijk heeft, dat je aan het denken wordt gezet. Mijn tweede geweven sjaal gaat naar iemand die het moeilijk heeft: we hopen niet voor lang. Ik heb katoenen en linnen garens in verschillende diktes gebruikt, zodat er een los weefsel ontstond, waardoor hij soepel valt.

pigeon hole


This slideshow requires JavaScript.

This is what I made for Judith, my receiving partner in the Peace Felt 2012 activity. For the idea and tutorial I am greatly indebted to Corinna Nitschmann, whose online felting course I was honoured to attend some time ago. As you can see the Peace Felt pigeon has just delivered the olive branche and in the course of doing so lost a feather..hope it won’t need it anymore:) So Judith, your pigeon(hole) will soar on its wings to you on Thursday and I hope you will enjoy it..I will put the feather and the twig inside for you to assemble.

Deze pigeon hole (= duivenholletje)/postvakje heb ik gemaakt voor Judith. Ik kreeg haar adres door als ontvangende deelneemster aan Peace Felt 2012, een internationale uitwisseling van viltmaaksters van over de hele aardbol. Het idee en de handleiding heb ik ontleend aan de online viltcursus bij Corinna Nitschmann. De vredesduif heeft helaas een veer moeten laten bij het bezorgen van de olijftak maar kan, hoop ik, donderdag probleemloos opstijgen om over de grote oceaan naar de VS te vliegen. Ik hoop dat ze hem leuk vindt.

weaving on a harp!?


Last winter I saw this video series  from knitpicks.com on the internet and was inspired to try my hand at weaving. I did not have the time then however to put my plan into action, but last week my Kromski Rigid Heddle Loom that I ordered from Das Wollschaf arrived. Thanks to Tim from New Voyager Trading I put it together quite easily. I had more difficulty with preparing the warp, mixing up back and front beam, crying out for more hands when rolling it up ( how do you hold on to the loose warp ends, hold the brown paper between the yarn threads and roll the beams at the same time?..I struggled a bit). I used a plain wool sock yarn as the warp and used an Austermann woolen yarn in graded colours as the weft. This way I could make the best of the colours. Then I set myself in the garden with the loom on the tabel and in my lap and within two sunny afternoons I finished my first woven scarf. Not bad, hey?

In de vorige winter had ik al het plan opgevat om mezelf te leren weven. Ik had een serie video’s op internet gezien, waarin het een en ander heel duidelijk werd uitgelegd. Vorige week werd mijn Kromski Harp geleverd als bouwpakket. Gelukkig heeft Tim van New Voyager Trading een handig filmpje op internet gezet en zo was het in elkaar zetten geen probleem. Meer moeite had ik met de scheringdraden. Op de onderkant van de Harp kun je houten pennen steken en door de draden daarlangs te leiden, kun je de vrij gemakkelijk de scheringdraden afmeten. Meer moeite kostte het opbrengen op het weefgetouw. Ik verwisselde eerst de voorste en de achterste boom…. toen ik dat weer had hersteld, kwam ik handen tekort om de losse scheringdraden strak te trekken, het papier tussen de draden te bevestigen en de scheringdraden op de achterste boom op te rollen. Gelukkig vond ik een extra paar handen bereid me daarmee te helpen. Toen in het weekend aan de slag. Twee middagen heb ik lekker in de tuin gezeten, weefgetouw op de tafelrand en op schoot en toen maar aan de slag… De schering was een simpel sokkengaren en de inslag een Austermann garen in degradé kleuren. Door die voor de inslag te gebruiken komt het kleurverloop het best tot zijn recht. Niet gek voor een eerste poging toch?

printing with plants


For the last couple of weeks I have been experimenting with eco print on silk and cotton. I found my inspiration in books (India Flint, Jenny Dean) and on the internet in the weblogs of some very creative people in this field. If you are interested in dyeing with natural dyes and ecoprinting I recommend to have a peek in the following weblogs and websites: Red2White, Threadborne, Wild Colours and Gaia’s Echo, where you will find numerous links to other experts. Eco printing requires a lot of patience. First you have to acquire the fabrics in their natural colour, then scour and mordant with presctibed chemicals), which especially with cotton takes several days in between mordant baths and giving the chemicals time to set. Then you have to find the right plant materials that promise good results. I even bought my own eucalyptus that I planted in a huge pot so that I can take it in when temperatures fall below -15 Centigrade. I will trim it into a shurb and use the cut off leaves and stems for printing and dyeing as soon as it has started to grow (in fact, I spotted a couple of tiny new leaves yesterday, so I’m hopeful ( fingers crossed). Then the bundles were boiled and steamed and then the most difficult part: wait a couple of days before opening. I could not wait for more than a week, so I still have a long way to go. Some leave their bundles in the compost heap or on a sunny spot in their gardens for months! One piece of silk chiffon I post mordanted with iron water, and then the magic happened: yellows turned green and blues to purples: this way chemistry is fun:) I just had enough fabric to make this peasant blouse, for which I found a tutorial on the internet. Because of the size of the fabric I had to make a few adaptations that actually make it look more interesting. The other fabrics are on their way to become a tunic or to be used as scarves or for another purpose in due time. To be continued…

De laatste weken heb ik me gestort op eco print op zijde en katoen. Geïnspireerd door de boeken van India Flint en Jenny Dean en na veel speurwerk en verlekkerd kijken naar prachtige voorbeelden op het internet, toog ik aan de slag. Ik ben van nature vrij ongeduldig, dus  voor mij is deze techniek een goede oefening. Nadat ik de juiste stof , pan en chemicaliën binnen had en de stofjes op hun geëigende manier had voorgebeitst, ging ik in de tuin en in de omgeving op zoek naar de juiste bladeren en bessen. Ik bezweek ook voor de vereleidng om mijn eigen eucalyptus”boom” aan te schaffen: het is nu nog een spriet in een oversized kuip, maar de eerste nieuwe blaadjes heb ik gisteren gezien, dus binnenkort hoop ik hem te kunnen snoeien tot een struikje. De bladeren en de stengels kunnen dan in de verfpot. Hij is goed winterhard, maar eventueel kan ik de kuip ook vorstvrij zetten, zodat ik er jaren van kan genieten. De Cotinus gaat straks in de volle grond, die kan wat hebben. Toen kon het leukste beginnen. De stof voorweken, het plantmateriaal door de natuurazijn halen en dan op de stof. Sommige heb ik gevouwen op een koperen buis, andere op stokken gerold. En toen sudderen en stomen gedurende meer dan een uur. Het rook geweldig! Toen het allermoelijkste, want dan moeten de bundels dagen rusten op een warm zonnig plekje: sommigen houden dat meer dan een maand vol, maar ik kon niet langer dan vier dagen wachten. De eerste zijde lap heb ik toen nog met ijzerwater nagebeitst, zodat de gelen in groenen veranderden en de kleuren allemaal donkerder werden. Hiervan heb ik een blouse gemaakt naar een voorbeeld op internet. Ik moest een pas maken omdat de stof niet breed genoeg was, maar eigenlijk vind ik dat wel leuk, omdat ik veel verschillende planten had opgelegd en het contrast zo goed te zien is. Wordt vervolgd….

This slideshow requires JavaScript.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.