resist dyed vest

This slideshow requires JavaScript.

It has been a long time time since I was here for the last time. Due to unforseen circumstances my job took so much of my energy that there was very little time for creativity. Now that the summer holidays have nearly come to an end, I realize that to to be creative my mind should be completely at rest. I tend to take my duties too seriously and even when I’m done, I will fret about what I could do more, better etc. No wonder my body also protested with all that tension built up inside. My arthritis even kept me from attending the Heidi Greb workshop in Baard in the fall, and you may know that I was so happy that she would be teaching in the Netherlands, so that was a great disappointment.

Of course I could not do nothing, so I played with free form crochet, did some knitting, experimented with shibori dyeing, learnt  how to dye cotton with Procion MX , made a nuno jacket that is still waiting for some final touches and made myself this vest. I used several kitchen utensils and other findlings and dyed it twice with Landscape Dye. It is rather difficult to get the resists in on such a large piece of felt. Because I did not have two identical resists of each, I tried putting aluminum foil at the back. In this way you don’t get clearcut shapes, but who that does not worry me in this case.  I also used a piece of rusty iron, which left a darker print because it worked as an iron aftermordant.

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik hier voor het laatst was. Door onvoorziene omstandigheden nam het werk me vooral geestelijk de hele week in beslag. Als het daadwerkelijk klaar was, kon ik het nog niet loslaten en was steeds maar aan het piekeren hoe het beter kon en daardoor al maar bezig allerlei extra’s ( ook leuke dingen, hoor!) te doen die heel veel tijd vergden. Eigenlijk merk ik nu aan het einde van de zomervakantie pas hoeveel energie dit heeft gekost. Nu pas is mijn hoofd vrij voor het uitdenken van allerlei nieuwe technieken en projectjes om te ondernemen. Al die spanning in mijn lijf deed ook de arthritis geen goed. Ik moest zelfs de workshop van Heidi Greb in Baard afzeggen, wat ik echt heel jammer vond. Helemaal over is het niet, maar als ik het rustig  (!) aandoe gaat het goed. Bij mij is het vaak alles of niets, dus ik moet mezelf wel op de handrem zetten. Vorige week heb ik dit vest gemaakt. Eerst in naturel gevilt en dan twee keer in verschillende kleuren  geverfd, waarbij ik telkens op verschillende plaatsen de wol heb afgedekt met metalen voorwerpen uit de keuken en uit de gereedschapskist ( nooit voorwerpen nemen die je voor voedselbereiding nog wilt gebruiken!). Omdat ik me moest behelpen met aluminum folie aan de achterkant en het geheel wel een beetje onhandelbaar was door het formaat, zijn de afdrukken niet erg scherp geworden, maar dat is dan weer iets om een volgende keer te verbeteren. Eerst op zoek naar de identieke kaasschaaf, doppenwipper etc. om de achterkant precies af te dekken. Volgende keer meer over katoen verven met Procion MX  en eco printen ( de eerste eucalyptus is zaterdag in de kuip geplant, nu eerst groeien en mooie blaadjes krijgen).


For our dear art teacher A. we all made our own customized portrait of her as a farewell gift. There were marvellous pieces of home made art work: she probably never suspected so much creativity in her non- art- teacher- colleagues! I made a flat felt piece in matching colours for her hair, eyes and always meticulously done red lips and then made incisions in her paper portrait in several areas where the felt would peek through. I added another piece of the same paper at the back, so that the felt would be sandwiched in between.

She is in her red period and asked me to make her a scarf for the cold winter months. I cut out the shapes from a double layer in the prefelt phase, cut off about one inch on all sides, and added loads of short wool threads to connect them back to the base.  I sandwiched ( do I smell a theme here?) the threads in between the two prefelts. After felting the whole bundle I threw it into the dyepot.








The booklet is another one in my series of resist dyed pieces. Could colour preference be addictive? It will be a present: hope the recipient will love red too!

Deze week namen we afscheid van A., docente tekenen. Iedereen had zijn best gedaan haar fotoportret op een artistiek verantwoorde manier te bewerken. Ze had vast niet zo veel artistiek talent onder haar niet-vak-collega’s vermoed! Ik heb haar portret op verschillende plaatsen met het stanleymes bewerkt en nu zie je daar onder de lap vilt die ik tussen twee papierlagen heb gesandwiched. A. is momenteel in haar rode fase en die kleur is tegenwoordig niet alleen  terug te vinden op haar keurig bijgewerkte lippen. Ze vroeg me dan ook om voor haar een rode sjaal voor de winter te maken. Ik heb er een aantal gemaakt en deze is de laatste in het rijtje: dan heeft ze wat te kiezen. Uit twee lagen voorvilt heb ik vormen geknipt en die daarna wat kleiner gemaakt. Ze zijn weer aan de basis vastgemaakt door massa’s kleine wollen draadjes die tussen de twee lagen zijn gelegd. Na het vilten ging de sjaal natuurlijk nog in een rood verfbad.

Zou voorkeur voor kleur besmettelijk kunnen zijn? Daarna heb ik ook nog de kaften voor dit notitieblok gemaakt van shibori geverfd vilt. Het is een cadeautje voor iemand anders: ik hoop dat zij ook van rood houdt:)

felt united

It seems like ages ago that I wrote a post here. Our summer holidays had to be cancelled because my father-in-law passed away. Just before we were about to leave for our trip to Scotland, his health deteriorated so quickly that we did not dare take the risk that we would have to come home from abroad. So we made  the right decision and stayed at home. We were also busy installing both our sons in their own abodes, one of them just a mile away from us, and the other one up north. We have become experts in assembling flat packs from our Swedish friend by now.  After that a family reunion that our branch of the family had to organise  this year, help our brother move house and settle  into his new home ( the time is ripe for him to give up living on his own, now that his mental health condition is slowly getting worse) and now you will understand why there was little time and room in my head for felting.

With the International Day of Felt coming near, I was happy to receive the commission of making a red shawl or scarf for a dear ex- colleague. She can’t have known that her choice of colour would blend in so nicely with this year’s colour theme in the Felt United gettogether. I made three so that she has a choice and used some leftover fabric to make a necklace for myself.

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik iets van mij heb laten horen. Vlak voordat we naar Schotland zouden reizen verslechterde de gezondheid van mijn schoonvader zo snel, dat het niet verantwoord was om op vakantie te gaan. Ons voorgevoel bleek juist, want hij is inderdaad in die tijd overleden. Verder gingen beide zoons deze zomer op kamers wonen en daar kun je het als ouders ook flink druk mee hebben:) De Ikea bouwpakketten hebben voor ons geen geheimen meer. Een familiereünie die wij dit jaar zouden organiseren, het verhuizen van mijn broer die niet meer zelfstandig kan wonen: voor vilten was er niet de tijd en ook niet de ruimte in mijn hoofd.

Gelukkig kreeg ik van een vroegere collega de vraag of ik voor haar een rode sjaal zou willen maken. Laat die kleur nu ook net voorgeschreven zijn voor de bijdrage aan de Felt United internationale viltersdag op 1 oktober! Ik heb er meteen maar drie

 gemaakt, zodat zij een keuze heeft. Daarna moest ik natuurlijk ook nog even voor mezelf iets maken: een viltketting met allerlei restjes voile stof. Hoewel rood niet mijn kleur is eigenlijk, vind ik hem toch wel grappig geworden.


Some of these projects were started at, some inspired by the felting workshop at Irene van der Wolf”s. The vessel I dyed with onion skins in accordance with the onion shape; for the darker lines I used linen fibres. The brooch was made in a new technique that Irene will tell about in her new book, which is still in the making. She is so innovative in her felting and so patient and inobtrusive in her teaching, that I am not amazed she was asked to teach in the United States next year: so if you are in for some non-conformistic feltmaking: check out Chris White’s website next summer, because she is the one that invited Irene in the first place. For the seascape I have to thank Marja, who made a fantastic wall hanging : a piece that was one of the highlights of the course. I simply couldn’t resist the temptation to make one with the same theme, too.

De vijfdaagse viltcursus bij Irene werkt nog na: in de afgelopen weken heb ik enkele dingen afgemaakt die ik daar begonnen was. Ook de nieuwe techniken die we van Irene heben geleerd en de wederzijdse inspiratie werkt nog na, merk ik. De uienpot heb ik met uienschillen geverfd, om binnen het thema te blijven. De “broche”  is gemaakt in een nieuwe techniek die Irene in haar volgende boek ( haar derde alweer) zal opnemen. En aan de muur van mijn werkkamertje hangt nu het zeegezicht, dat Marja zeker zal herkennen. Haar wandkleed was een van de hoogtepunten van de cursus en ik kon de aandrang om dezelfde techniek en hetzelfde thema te gebruiken niet weerstaan.

nuno vest revisited..

This slideshow requires JavaScript.

I participated in a  holidays felting workshop at Irene van der Wolf. After five days of continuous felting at a stretch, you feel that you have  muscles you hadn’t known the existence of, so the term holidays felting course is somewhat beside the point… Irene is a great tutor: she gives you a free hand at what you would like to do, but also shows you new techniques to try out for yourself. If you want to do the stuff you had planned, that’s fine. She stimulates to experiment and to this purpose she has a whole range of materials available. She also has a great way of making you realize  how your work reflects your character and the way you interact with circumstances and people around you. Some of the participants made a coat with needle felt as a base with several inlays and embellishments. This inspired me to make this nuno vest; I scored a piece of fabric for one euro at our local market and used the pattern as a guideline for the rest of the inlays. Though I thought I had the measurements right, it shrunk more than I had anticipated and instead of a coat dress I now have a vest: I still have to think out what kind of closure to put on: maybe I’ll do without and let it fall open…. Many of my projects have an open end; some way or another I don’t seem to know what way to go at a certain stage. Best thing to probably is to let it lie for a while and pick it up later to see what it tells me to do.

Ik heb vorige week weer de vakantiecursus bij Irene van der Wolf gevolgd. Na deze vijf dagen zit je hoofd vol van nieuwe ideeën en tegelijkertijd zegt het lichaam dat je even pas op de plaats moet maken. Irene heeft altijd wel weer nieuwe technieken die we kunnen uitproberen, maar als je je eigen weg wilt gaan is dat ook prima. Ze geeft je alle vrijheid om te experimenteren en heeft daartoe ook heel veel materialen in haar atelier op voorraad. Een eyeopener voor mij was weer dat je werk, al dan niet “gelukt”,  vaak wat zegt over je karakter of hoe je met je eigen situatie en de mensen om je heen omgaat. Dit kan een enorme bevrijding zijn, die je weer verder helpt in wat je doet. Een aantal van de cursisten hebben een jas gemaakt. Dit heeft mij geinspireerd tot het maken van een vest. Eigenlijk zou het een overslagjurk moeten worden, maar hij is toch meer gekrompen dan ik verwachtte. Ik ben nog aan het dubben of ik een sluiting moet maken of dat ik hem zo open laat vallen. Ik merk dat het leggen van de laatste hand bij mij problemen geeft. Misschien moet ik hem even weghangen en komt de “oplossing” vanzelf. Het stofje heb ik voor één euro op de markt gescoord: het patroon ervan was het uitgangspunt bij het leggen van de rest van de decoraties.

red, yellow and blue

This slideshow requires JavaScript.

Actually I should say ” blue, yellow and red”, because that is the consecutive order in which I (over)dyed a piece of natural felt from which I made felt covers for two notebooks, both on commission. I could not take pictures of the first one, because it had to be ready by yesterday evening and lighting conditions are not that good to make nice pics, so I will make up with this one. I buy simple notebooks with spiral backs and replace the covers with felt that I dye and embellish with embroidery and/or beads. I usually make a crochet trim, because that is sturdier than blanket stitch, I think. This time I used three colours and chose smaller resists every time I overdyed it. In this way you get most colours and beautiful shades, which the pictures can’t do full credit.

Ik heb dit keer een stuk vilt in drie verschillende kleuren geverfd en daarbij steeds met kleinere voorwerpen afgedekt, zodat je veel verschillende kleuren krijgt. Het grootste deel van de lap heb ik gisteren voor een groter notitieblok gebruikt, maar die moest ik gisteravond nog snel afmaken en toen was het te donker om goede foto’s te maken. Vanmorgen kreeg ik een telefoontje of ik er nog een wilde maken en gelukkig had ik nog genoeg over voor deze. De stevige kaften haal ik er af ( je kunt ze er gewoon afschuiven) en die kaft gebruik ik dan als mal voor de vorm en het maken van de gaatjes met de leertang.  De randjes zijn gehaakt, met een dunne haaknaald kun je vrij simpel door het vilt prikken. Niet je vingers erachter houden als je flink doorduwt: mijn linker wijsvinger heeft nu ook een gaatje:0

When I first saw the work of Chad Alice Hagen on the internet, I knew for sure that if I ever would learn to dye wool and felt myself,  resist dyeing would be one of my first projects. Now that I have the equipment, I had to try it out myself. I bought some kitchen utensils with various holes in them in the local thrift store, clamped these onto a piece of natural coloured felt and a kitchen tile. Of course you have to cover the back of the felt as well, otherwise the dye will penetrate from behind and you won’t get a pattern. ( thanks for the tip, Han!) I first dyed it in blue, then removed the resists, tiles and everything and overdyed in yellow. Today I gave a  simple notebook an individual outlook with this cover. I used the leather punch to make the holes for the spiral and the crochet trim.

Toen ik het werk van Chad Alice Hagen op internet ontdekt, wist ik gelijk dat ik dit ook wilde leren. Toen ik dus alle materialen had om vilt en wol te verven en van mijn koudwatervrees was bevrijd dankzij Linda Dezijn en mijn medecursisten, kon ik het niet langer uitstellen. In de kringloopwinkel kocht ik wat oud keukengerei met allerel gaatjes en ik klemde die op een gevilte lap (naturel). Aan de achterkant dekte ik die af met overgebleven wandtegels uit de keuken. Zo zou de verf niet van achteren in het vilt dringen en zo de afdruk onzichtbaar maken ( dank je voor de tip, Han!). Dit pakje verfde ik eerst met blauw. Daarna verwijderde ik alles en verfde de lapjes nog een keer met geel. Een simpel notitieboekje heb ik vandaag een metamorfose gegeven. De kaften heb ik verwijderd en vervangen door twee stukken vilt die ik heb versierd met borduurwerk en kralen. Nog een slot erop en nu heb ik een boekje om nieuwe ideeen in op te schrijven. Voor de gaatjes gebruikte ik de leertang die ik vorig jaar bij Irene van de Wolf heb gekocht. Over ruim een week ga ik  weer vijf dagen in haar atelier “rommelen” : wordt vast weer hartstikke leuk!

This slideshow requires JavaScript.